نكات مهم كتاب زندگانی پيامبر اسلام      ( ابوالحسن علي ندْوی هندي)

 درعصر پيامبر در مدينه 27 غزوه و60 سريه روی داد .

غزوه جنگهای به فرماندهی پيامبر و سريه جنگهايی كه حضرت شخصاً در آنها شركت نداشته است .

 آيين اصلی هند در دوران جاهليّت برهمايی بود .

 در وسط ديوار وجاهای بلند كعبه 360 بت نصب كرده بودند .

 فلسفه بعثت پيامبر در جزيرةالعرب سادگی و صداقت دل اعراب بدوی و وجود كعبه در مكه بود .

 قصی بن كلاب از فرزندان عدنان حاكم و سرپرست خانه خدا بود كه پرده داری كعبه ، كليد بيت ، آب چاه زمزم ، خوراك مرسوم زمان، مجلس ندوه و پرچمداری در جنگ را در اختيار داشت .

هاشم بن عبد مناف افاده (مهمانداری) و سقايه (آب دادن) به زايران خانه خدا را بر عهده داشت .

فرزندان فهر بن مالك را قريش نام نهاد ند .

عبدالمطلب شيبه نام داشت و مردم مكه اشتباهاً او را عبدالمطلب گفتند چون عمويش مطلب برادر هاشم او را از مدينه ( نزد مادرش سلما ) به مكه آورد و مردم پنداشتند برده ي مطلب است .

عمر و بن لحی (با آوردن بتي از شام به مكه)بت پرستی را دردين اسماعيل ودر مكه ابداع كرد .

ابرهه الاشرم نماينده نجاشی (پادشاه حبشه) در صنعا (پايتخت يمن) كنيسه ي بزرگي به نام (قُلَيِّس) ساخت تا مراسم حج (زيارت و تجارت ) را به آنجا انتقال دهد كه به خاطرنجاست كردن يك نفر كنانی در آن سوگند  خورد به كعبه حمله خواهد كرد .

 سپاه ابرهه در سال 570 ميلادي «سال عام الفيل وسال تولد حضرت محمّد» بخاطر حمله به مكه نابود شد ، فيل ابرهه (فيل محمود) نام داشت  و به وسيله پرندگان (ابابيل) شكست خو ردند .

مباركترين روزی كه تا كنون  خورشيد در آن طلوع كرده روز تولّد حضرت محمّد بوده است .

عبدالمطلب فرزند پسرش عبدالله را كه در غربت (مدينه) وفات  كرده بود محمّد نام نهاد .

هنگامی كه پيامبر در بنی سعد (دو ساله) بود دو فرشته قلبش را شستند و سينه اش را فراخ(سعه صدر)  دادند .

 پيامبر در سن 15 سالگی در اولين  جنگ ( فجار ) ميان قريش و قيس شركت كرد .

پيامبر در سن 6 سالگي مادر ودر سن 8 سالگی پدر بزرگش را از دست داد .

پيامبر با خديجه(چهل ساله) در سن 25 سالگی ازدواج كرد كه شوهرش ابو هاله قبلاَ فوت كرده بود .

خديجه خود از حضرت تقاضای ازدواج كرد ،  حمزه او را خواستگاری نمود و ابو طالب مراسم عقد را بر گزار كرد .

 خديجه اولين زن حضرت بود كه مادر تمام فرزندان پيامبر بجز ابراهيم (كه از ماريه بود) می باشد .

پيامبر در سن 35 سالگی قبايل مكه را كه بر سر نصب حجرالاسود در محل ركن منازعه داشتند ، با تدبيري حكيمانه (مشاركت نمايندگی قبايل در رفع ونصب آن سنگ) از يك فتنه و جنگ خونين ، باز داشت .

شريفترين پيماني كه پيامبر قبل از بعثت درآن شركت كرد حلف الفضول ،پيمان جوانمردان مكه مبنی بر حمايت از مظلو مان (بخاطر اسنمداد مردی زبيدی) بود .

اولين علامات نبوت خواب های صحيح و سلام های سنگ ودرخت بر پيامبر بود .

 اولين وحی قرآنی در غار حرا در هفدهم رمضان (610 ميلادی) بود .

 ورقة بن نوفل عمو زاده ی نصرانی خديجه ، واقعه روز اول بعثت پيامبر را به درستی تعبير كرد و گفت : همان ناموس اكبری (جبرئيل) كه پيش موسی آمد پيش تو نيز آمده است.

  مشهور است : «صاحب خانه بهترمی داند كه در خانه چيست» ، به همين خاطر بدون چون وچرا با اعلام رسالت آ ن حضرت همسرش و علی (نوجوان ده ساله) و زيد بن حارثه ( پسر خوانده و برده پيامبر) ايمان آوردند .

 برده داری و پسرخواندگی (تبنی) از رسوم جاهلی بود كه با ظهور اسلام به تدريج ملغی شد .

 اولين محلی كه پيامبر علناً اظهار دعوت كرد كوه صفا بود و اوليّن كسی كه بر عليه او بر خاست عمويش ابولهب بود .

دشمنی مردم مكه زمانی شروع شد كه پيامبر بر بت پرستی خرده گرفت و براي ممانعت از آن از ابوطالب كمك گرفتند .

اما پيامبر سوگند خورد كه اگر خورشيد وماه را هم در دستانش بگذارند دست بر دار نخواهد بود!

اميه بن خلف برده خود بلال حبشی را به خاطر مسلمان شدن با سنگ داغ عذاب می داد واو در پاسخ در خواست های بت پرستانه اش فقط می گفت اَحَد اَحَد!!

 بنی مخزوم هم خانواده ياسر را عذاب می دادند كه پيامبر در مقابل صبرشان وعده بهشت به آنها می داد .

مُصعب بن عُمَير جوان ناز پرورده در خانه ارقم بن ابي ارقم ايمان آورد .

پس از شروع آزار و اذيت پيامبر و يارانش حيله ديگری كه القاب (ساحری ، كاهنی ، شاعری و ديوانگی) بود برای شكست و تخريب موفقيت او به كار بردند .

روزی كه ابوبكرچنان ضربه خورد كه بي هوش گرديد مادرش او را نزد پيامبر برد و پيامبر مادرش را هم به اسلام دعوت كرد و مسلمان شد.

اولين هجرت به حبشه (اولين گروه ده نفري به سر پرستی عثمان بن مظعون) بود كه جمعاً به 83 نفر رسيدند .

 قريش عبدالله ابی ربيعه وعمرو بن عاص وائل را برای استرداد 83  مهاجر حبشه پيش نجاشی آنجا (اضحم بن ابجر) فرستادند .

(القاب برخي از پادشاهان قديم همعصر پيامبر: قيصر ؛ روم ، كسری ؛ ساسانيان ايران ، فرعون ؛ مصر ، نجاشی ؛ حبشه ، تُبَّع ؛ حمير) .

خواهر حضرت عمر ، فاطمه و شوهرش ،  سعيد بن زيد اسلام آوردند و خباب بن ارت به آنها درس می داد و نعيم بن عبد الله كه مسلمان بود با گزارش اين خبر به عمر او را از تصميم آزار پيامبر منصرف كرد و در نتيجه ی مطالعه سوره طه در خانه خواهرش ، مسلمان شد .

 درسال هفتم بعثت با تحريم اقتصادی و قطع رابطه قريش با بنی هاشم سه سال در شعب ابي طالب ماندند كه از برگ درخت سمر(صمغ) تغذيه می كردند .

طفيل بن عمرو دوسی كه به او هشدار داده بودند پنبه در گوش بگذارد دزدانه به قرآن گوش داد و مسلمان شد .

خداوند در سفر اسرا (شبروی از مسجدالأقصی فلسطين) و معراج نماز را برپيامبر و امتش فرض كرد .

با تبليغات مصعب بن عمير در مدينه آمار مسلمانان كه در عَقَبه دوم با پيامبر ديدار كردند به 73 مرد و2 زن رسيد .

 منزل قُصَی بن كِلاب (دارالنّدوه) محل بر گزاري جلسات مشركان مكه بود .

راهنمای مشركی  به نام عبدالله بن اريقط براي نشان دادن راه در هجرت اجاره گرديد .

پيامبر در مدت اقامت چهارروزه در قبا مسجدي بنا كرد و هفت ماه در مدينه در خانه ابو ايوب ماند تا مسجد و مكان ساخته شد .

پيامبر پس از 16 ماه كه به بيت المقدس توجه مي نمود ، مأمور شد تا كعبه را براي هميشه قبله خود سازد .

اولين غزوه كه پيامبر در آن حضور داشت جنگ أبواء بود .

در سال دوم هجرت كه روزه ماه رمضان واجب شد ، روز هفدهم رمضان جنگ بدر به وقوع پيوست كه خداوند از آن به روز فرقان ياد كرد .

نوجوان شانزده ساله اي كه در جنگ بدر شهيد شد عُمَير بن ابي وقاص برادر سعد بود .

جنگ بدر به تعداد 313 مسلمان و 1000 كافر با پيروزي مسلمانان تمام شد .

اولين شهيد ميدان جنگ عُمَير بن حمام انصاري بود .

در جنگ بدر 70 نفر از سران كفار كشته و 70 نفر هم اسير شدند و از مسلمانان 6 مهاجر و 8 انصار شهيد شدند .

حضرت حمزه و حضرت مُصعَب بن عُمَير در جنگ احُد شهيد شدند و تعداد شهيدان اسلام در آن جنگ 72 تن و تعداد كشتگان كفار 22 تن بود .

مُصعب كه از ثروتمندترين جوانان بود در روز شهادتش (به خاطر كمبود پارچه) نصفي از بدنش را با پارچه و نصف ديگر آن را با گياه پوشاندند .

جنگ خندق يا احزاب جنگي بي سابقه براي آزمايش مسلمانان (در محاصره يكماهه) در سال پنجم هجري و با نقشه يهود و ده هزار نفر مرد جنگي كفار ، به فرماندهي ابوسفيان پسر حرب بود .

به خاطر تفرقه افكني نعيم بن مسعود غطفاني در ميان احزاب كفار و به وسيله ي باد و لشكريان نامرئي (فرشتگان) در جنگ خندق ، كفار قريش و يهود شكست خوردند .

پيامبر پس از جنگ خندق به مسلمانان فرمود : قريش بعد از امسال ، ديگر به جنگ شما نخواهند آمد !

در جنگ خندق 7 نفر شهيد و از كفار 4 تن كشته شدند .

بعد از جنگ خندق با همان سلاحي كه قرار بود بر زمين بگذارند به جنگ پيمان شكنان بني قريظه رفتند .

در صلح حديبيه و تجديد بيعت (بيعة الرضوان) نماينده مسلمانان به قريش عثمان بن عفان و فرستاده ي آنان سُهَيل بن عَمْرو بود .

از نتايج صلح حديبيه نامه رساني پيامبر به سران كشورها و اسلام آوردن اميران عرب و آشنايي مشركان با محاسن اسلام بود .

حضرت خالد بن وليد (فاتح شام) و عَمْرو بن عاص (فاتح مصر) پس از صلح حديبيه در مدينه مسلمان شدند و پيامبر به خالد لقب سيف الله داد .

از جمله پادشاهان زمان پيامبر ، هرقل (هراكليوس ؛ امپراطور روم)  ، خسروپرويز (امپراطور فارس) ، نجاشي (امپراطور حبشه) و مُقوقِس (امپراطور مصر) بودند .

مُقوقِس پادشاه مصر دو كنيزك (سيرين و ماريه) و يك استر سفيد رنگ و يك الاغ و مقداري هداياي مصري به خدمت پيامبر فرستاد ، پيامبر سيرين را به حسان بن ثابت هديه و ماريه را براي خود انتخاب فرمود و استر را دلدل و الاغ را عَفير نام نهاد .

هَدْي جمع هديه ، حيوان قرباني (مانند گاو ، گوسفند و شتر) كه به مكه مي برند .

تراشيدن موي سر مردان حَلْق و كوتاه كردن يا چيدن چند تار از موي سر زنان تَقصير نام دارد .

عَمره در لغت ؛ زيارت كردن و در شرع زيارت خانه خدا و عبارت است از احرام ، طواف ، سعي و حلق يا تقصير .

خداوند بعد از صلح حديبيه مسلمانان را (در سوره فتح) به فتح نزديك (پيروزي خيبر كه مستعمره يهود بود) و نعمات فراوان (غنايم آنان) مژده داد .

حضرت علي پهلوان سواركار يهود (مَرحَب) را كشت و قلعه ناعم (از قلعه هاي خيبر) فتح شد .

در سال هفتم هجري بعد از جنگ خيبر پيامبر و مسلمانان در مكه و در نهايت آرامش در سه روز عمره قضا به جا آوردند .

سبب جنگ موته شهادت حارث بن عُمَير ازدي فرستاده پيامبر توسط شَرحَبيل فرمانرواي بُصري (مستعمره قيصر روم) بود .

طبق پيش بيني درست پيامبر ، فرماندهان لشكر اسلام در جنگ موته به ترتيب زيد بن حارثه ، جعفر بن ابيطالب و عبدالله بن رواحه بودند كه يكي پس از ديگري شهيد شده و پرچم اسلام به خالد بن وليد (سيف الله) رسيد .

خالد بن وليد (در جنگ موته) با تاكتيك جنگي خود قشون دشمن را متوقف كرد .

 جعفر دو دستش را در جنگ نابرابر موته از دست داد كه پيامبر فرمود : خداوند در عوض دو بال در بهشت به او عطا خواهد كرد .

پيامبر در ماه رمضان در آستانه سال هشتم هجري به همراه ده هزار نفر از شهر مدينه حركت كرده و قريشيان را غافلگير نمود

 و در صبح روز جمعه بيستم رمضان وارد شهر شد .

ابو سفيان (صخر بن حرب اميه) پدر معاويه فرمانده لشكر مشركين در غزوه احد و خندق كه مؤسس دولت اموي بود ، در فتح مكه مسلمان شد .

در فتح مكه سه گروه در امان بودند : كسي كه وارد خانه ابوسفيان شود ، كسي كه وارد مسجدالحرام شود و كسي كه درِ خانه خود را ببندد .

اولين باري كه مسلمانان در جنگ از منجنيق استفاده كردند جنگ با قبيله ثقيف (طائف) بودند .

تعداد تمام كشتگان دو طرف ( مسلمانان و كفار ) در تمام جنگها از 1018 نفر تجاوز نكرد .

آخرين غزوه ، غزوه تبوك است كه آزمايشي سخت براي سه نفر (كعب ، مراره و هلال) بود كه به پيشنهاد پيامبر كسي با آنان حرف نمي زد تا اينكه توبه آنها پس از 50 روز قبول شد .

خداوند در سال نهم هجري حج را فرض كرد و پيامبر ابوبكر را امير حج نمود و 300 نفر از مسلمانان مدينه براي انجام مراسم به مكه رفتند .

پيامبر خطاب به معاذ بن جبل و ابوموسي كه آنان را براي دعوت به يمن فرستاد فرمود : « سهل بگيريد و سختگير نباشيد ، مژده بدهيد و مردم را بيزار نكنيد » .

آخرين حج پيامبر با يكصد هزار نفر از يارانش ، حجة الوداع يا حجة البلاغ بود .

ذكر تلبيه عبارت است از : «لَبَّيك أللّهم لبيك ، لَبَّيكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيك ، إنَّ الحَمدَ وَ النّعمةَ لكَ وَ المُلك ، لا شَريكَ لَكَ » .

پيامبر در كشتارگاه مِني پس از وداع با مردم 63 رأس بدنه به تعداد سنوات عمرش قرباني كرد .

تَشريق يعني تكه تكه كردن گوشت و برشته كردن آن در جلو آفتاب ، منظور سه روز بعد از عيد قربان كه در آن  گوشت قرباني در مِني برشته مي شود .

آخرين فرموده پيامبر اين جمله بود : « بار خدايا ! نزد رفيق اعلايم ! » .

پيامبر در بعد از ظهر روز دوشنبه دوازدهم ربيع الأول سال يازدهم هجري در سن 63 سالكي وفات كرد و در روز سه شنبه به خاك سپرده شد .

دردناك ترين و وحشتناك ترين روز جامعه بشريت روز فوت پيامبر اسلام بود .

   مادران مسلمانان به ترتيب عبارت بودند از : خديجه دختر خويلد قريشي اسدي ـ سَوده دختر زُمعه قريشي ـ عائشه دختر ابوبكر صديق ـ حفصه دختر عمر بن خطاب ـ زينب دختر خزيمه ـ ام سلمه هند دختر ابو اميه قريشي مخزومي ـ زينب دختر جحش ـ جوِريه دخترحارث پسر ابو ضرار ـ  ام حبيبه رمله دختر ابو سفيان بن حرب ـ  صفيه دختر حي بن اخطب ـ  ميمونه دختر حارث هلالي .

در زمان پيامبر خديجه و زينب بنت خزيمه وفات كردند .

پيامبر علاوه بر يازده همسر مذكور با دو جاريه به نامهاي ماريه و ريحانه ازدواج كرد .

فرزندان پيامبر به ترتيب ولادت : قاسم ، زينب ، رقيه ، ام كلثوم ، فاطمه و عبدالله همگي از خديجه و ابراهيم از ماريه مي باشند .

                خلاصه كتاب   توسط معروف آشنا