يا رسول الله كه ي ته شريف ماري كه ي ته مام كه ري ئي ئينتيزاري
كه ي چه مه كي ما چه مه كات وينا كه ي باقي خه لكي ديني په سينا
كه ي ده سي كيشمي په ي ئا قورعاني كه ي ده سي كيشمي جه ئي تاواني
كه ي بو واز بارمي جه فيتنه گه ري كه ي بو ته رسمي جه رو و مه حشه ري
كه ي بو ئي خه لكه بي سه روو راسه ي كه ي گيلاوه په ي ئي دينه خاسه ي
كه ي بو پاريزيا جه زوان درازي كه ي بو ويژداني كه را به قازي
كه ي چه مه كي ما پيسه و واراني هه رسي شا وارا په ي به سه زواني
كه ي دل ما پيسه و هه ور وو وه هاري ته مه لوول كه رو په ي هه تيم باري
كه ي ئاوه دان بو ئي سه رزه مينه كه ي پي په ياما بلمي مه دينه
كه ي بو گوشي ما غه يبه ت نه ژنه وا تا كه ي قسي بلا بنــج و بنه وا
كه ي عاده ت كه رمي به وه ش ره فتاري كه ي بو نه واچمي وه شله ي به پاري
كه ي بو ئي دينه گيلو دنياره دژمه نه كاو ويش كه رو ئاواره
كه ي بو جه په نا و ئيسلامي پاكي به توشي وه عال بلمي تو و خاكي
كه ي بو دله كه م ئاواتش بريو ساج و به دنامي و ناحه زا زريو
كه ي بو ئاشنا جه غه ريبستان كوچه كه يش به رو روو به قه برستان
ماچا مَن رَبّـُك خوام حه ر الله ن جومله و نه جاتيم يا رسول الله ن
نامي و عه مه ليم گرد يادگاري ئتر مه واچوو وه شله ي به پاري
وه شله ي پا كه سي خوا ليش رازي بو ئاخر مه نزلش سه رفه رازي بو
معروف آشنا
در غم لاله هاى بم .
به نام خداي دانا و أعظم
خداي ساعات شادي و ماتم
نام خداوند زينت كلام
بر پيغمبرش درود و سلام
شبي كه آن شب ألف شهر بود
خداي آسمان با زمين قهر بود
از هشتاد و دو نه ماه پياپي
هم گذشت پنج روز از موسم دي
به خواب شيرين خفته بود ايران
شد عضوي از آن بيمار و ويران
چه خوب گفت كه باد رب از او راضي
جناب استاد سعدي شيرازي
«چو عضوي به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار»
«إذا زُلزِلـَت» زمين و زمان
ديشب نازل شد بر خاك كرمان
« بـِأيّ ذنبٍ قـُتـِلـَت » يا رب
اين طفل معصوم در دل اين شب
شب بي پايان خواب ابدي
خبر ز صبحش نداشت احدي
قلعه خاكي دوباره خاك شد
چهره ميهن بسي غمناك شد
بيش از هفتاد هزار هموطن
در خانه خود پوشيدند كفن
هزاران عزيز شدند آواره
دل مادران شد پاره پاره
جمعه خونين جمعه سياه
پژمرده شدند هر گل و گياه
گهواره أرض لرزيد و لرزيد
هزاران هزار كودك را بلعيد
شنيدم يكي بناليد سخت
كه مي گفت اي واي دنيامون رفت
يك نوجوان از بي اماني
ديدم كه مي گفت آي ماماني
آن مادر گويد پس از دخترم
خاك كدام شهر ريزم بر سرم
اين مادر خورد غبطه آني
كه رفت و نماند از او نشاني
آن يكي گويد خدا خدا را
يكي هم كند با غم مدارا
جگرگوشه مادر مدفون است
طفلي در غم مادر محزون است
يكي مي گردد پي برادر
خواهري روي زانوي خواهر
يكي دوان است سوي بابايش
شكسته يكي هردو پاهايش
يادش به خير باد بناي محكم
فوت عزيزان به او داده غم
شهر جديد قبرستان بم
خفته اند در آن گروهي بي غم
بديدند اين قوم صغري محشري
فتاده بر خاك بي جان پيكري
دل هاشان رها ز قيد حيات
دراز كشيده بر تخت ممات
نه غم عيال نه آه فرزند
نه گويند امروز قند كيلويي چند
نه كـَشند جَور سردي و گرمي
نه غم تهيه پوشاك نرمي
به ديدار حق شاد و شادمان
ارواح سفيد پر زد به آسمان
اين ماييم مانده به حسرتمندي
در گير و دار هر چون و چندي
در تلويزيون بم را كه بينيم
از غصه روي زمين نشينيم
خاطره هاي تك تك گل ها
پرپر مي كند تمام دل ها
خانه خاموش و ويرانه منزل
داغ رفتگان بمانده بر دل
كوتاه كن سخن آشناي غريب
عبرت گير از اين قصه عجيب
معروف آشنا - نوين – دي ماه 82
فكر مي كنم ، پس هستم !
در يكي از كشورهاي افريقايي ، مادري پسر 9 ساله اش را نزد روانپزشك برد و گفت :
آقاي دكتر : پسر من زياد حرف مي زند و زياد سؤال مي كند !
روانپزشك به پسر گفت : پسرم ؛ كم حرف بزن !
پسر گفت : اگر كم حرف بزنم ، از كجا بفهمند كه من هستم ؟!
روانپزشك گفت : خوب ، پس كم سؤال كن !
پسر گفت : اگر كم سؤال كنم ، از كجا بفهمند كه من فكر مي كنم ؟!!!
بــه نـــاوي الله ي تـــاكـي تــه وانـــا
سه له وات له سه ر ره سوولي زانا
خوشكي موسلمان په روه رده ي قورئان
بو دين و قورئان خوت كه به قوربان
هه ديه و خه لاتي خواي باني سه ر
قورئانه خوي وو ماناكه ي سه مه ر
له ناو قورئانا وا ئه فه رمي ره ب
ره هبه ري تويه ره سوولي عه ره ب
قورئان موعجيزه ي ره سوول الله ته
خوشكم له بو تو هه ديه و خه لاته
گوي بگره له بو ده رسي قورئانت
بو تـــو چرايـــه بو تـــو بورهانت
قورئان پيت ئيژي تو عيباده ت كه
بو ته ركي عيسيان دايم عاده ت كه
قورئان ئه لي نويژ مايه ي نه جاته
هوي سه رفرازي روژي جه زاته
ده س و ده م و چاو به و نووراني يه
رووناكي ريگه ي توي قورئاني يه
قورئان پيت ئيژي بگري ره مه زان
له بو ريگه ي دين خوت نه كه ي نه زان
قورئانه ئيژي له م سه ربيساته
ئه خلاقي شيـــرين مايه ي نه جاته
قورئان پيت ئيژي تو غه يبه ت نه كه ي
خوت گرفتاري ناو مه ينه ت نه كه ي
قورئان پيت ئيژي فيتنه يي شوومه
خوت نه خه يته ناو شه ررو وه يشوومه
قورئان ئه فه رمي زوان پاكي يه
بو هه ر دوو دنيا هوي بي باكي يه
قورئان ئه فه رمي نه بي دروزن
گه لي دروزن به دترين هوزن
قورئان ئه فه رمي رياكار نه بي
بو گه ل و ميلله ت وه كوو مار نه بي
قورئان ئه فه رمي ئه مانه ت داري
رازي ئه م و ئه و كه ي نگاداري
قورئان ئه فه رمي كينه و حه سوودي
ريشه ت ده ر ئينن هه ردوو به زودي
ده م پيسي وتن قسه ي بي مايه
تو ئينيته خوار له روتبه و پايه
قورئان ئه فه رمي «گذشت» و «إيثار»
باخي دلي تو ئه كه ن به گولزار
هاوكاري موشكل هاوده ردي خه لكي
بو جاميعه ي خوت داري به كه لكي
خوشكي موسلمان حيلم و سه بووري
له بو موسلمان فه رزه و زه رووري
سه برت بي له سه ر تاعه تي باري
بكه ي عيباده ت به به رقه راري
سه برت بي له سه ر ته ركي مه عاسي
به و دوو سه بره تو ئينساني خاسي
سه بري تر هه يه سه بري سيهه مه
له سه ر موسيبه ت ئه سبابي خه مه
قورئان ئه لي تو فريشته ي ئه رزي
خه ديجه ي پاك و فاتيمه ي به رزي
له سووره ي نوور و نيساء و ئه حزاب
باسي مافي تو و عه فافه و حيجاب
قورئان ئه فه رمي رووت بي رووسه ري
هه رزه و نه فامه وسووك و سه رسه ري
خوشكي به دينم جه مال بي كه مال
ئافه ته بو گه ل ويران ئه كا مال
ئه گه ر تو خاسي قورئان شناسي
به هه شتي به رزه جيگه ت به راسي
قورئان بو بيستي هانا و هاوارت
ئاسيه و مه ريه م ئه كا به يارت
ژني خاس حورمه ت له وا ئه بيني
له خاساني ده ور ئه و جي نه ميني
نه وه ك عورياني و ره قس و ده ماره
يا ته لا و مالي هه زار هه زاره
ته نيا ئيسلام بوو قه دري توي زاني
كه وا له قورئان ناوي توي هاني
قورئان بو پرسي له كچ ئه حوالي
به تالي كردو زينده به چالي
قورئانه ئيژي روله ي به مايه
له بيرت نه چي زه حمه تي دايه
قورئان ئه كا باس ره فتاري شيرين
له گه ل خيزانا ئه ي خوشكي به دين
قورئانه ده ستوور ئه دا پياوان
سه رفي نه زه ر كه ن له وان له تاوان
قورئانه ئيژي براي ساحيب هوش
به شي ئيرسي خوشك نه كه ي فه راموش
كچولــه ي كچــي ژنــي يــا دايه
يا خوشــكي ناوت له قــورئــانــايه
ئه و مافه ي قورئان وا به توي داوه
له غه ربا ته نيا ناوه كه ي مــاوه
كام دين و ئايين وا گرتي ريزت
ئه و بوو به شابال ئه و بوو به هيزت
ئه ر كرا زاييع به زور ئه و به شته
قه ي ناكا ئه ويش به شي به هه شته
خوشكي موسلمان تو موسلماني
په روه رده ي قورئان زاتي يه زداني
هه ركه سي ناسي قورئان به باشي
به ريي ئه وا چوو نه ك ريگه ي ناشي
سا قورئان سلاو وا ئه ونه به رزي
هه تاوي سه ما و چراي سه ر ئه رزي
خوايه بو خاتر قورئانه كه ي خوت
ئه كوفره ي كه وا هه لمه ت ئه دا بوت
هه ر وه ك فرعون و أبرهه ي دوران
تو بيكه ي به په ن زيكري به سه يران
خوايه بو خاتــر كه لامـي بـاري
ره حمي كه ي به كورد ديهات و شاري
به تايبه ت ئه وه ي له گه ل قورئانا
ته ي ئه كا ته مه ن ئا له م زه مانا
جه ژني قورئاني خوشكي كولاني
له ده ي ئيسفه ندا به رهه مي هاني
به رهه مي دينه و قورئاني موبين
ألـحـــــــمــدُ للّــه ربّ العــــالــمــيــن
ئاواتي ره ئووف له م دنياي فاني
وايــــه بـــبينه كـــوردي قـــورئاني
۸۴/۱۲/۱۰ ملا رئوف آشنا امام جمعه و جماعت روستاي كولان مريوان
تو علی دانی و بوبکر ای پسر
وز خدای عقل و جانی بی خبر
تو رها کن سر به مهر این واقعه
مرد حق شو روز شب چون رابعه
1. خدايا مسلمين جهان را ياري بفرما .
2. خدايا باغ اميد ما را بي آب مكن.
3. خدايا به ما بينايي ده تا در چاه نيفتيم .
4. خدايا ما را به راه راست هدايت بفرما.
5. خدايا به ما جان پاك و دل پر اميد و انديشه اي روشن عنايت بفرما.
6. خدايا ما را قدردان نعمت هاي بي پايان خود قرار بده .
7. خدايا پدر و مادر ما را مورد عفو قرار ده .
8. خدايا در هر دو دنيا به ما نيكي عطا كن .
9 . خدايا ما را عاقبت به خير بفرما.
10. خدايا چنان كن سرانجام كار تو خشنود باشي و ما رستگار.
1. كدام سوره است كه تمام آيات آن با حرف « دال» پايان می پذيرد ؟ توحيد
2. كدام سوره است كه تمام آيات آن با حرف « سين» پايان می پذيرد ؟ناس
3. منظور از «ثـَقـَلان» در قرآن چيست ؟ انسان و جن
4. الگوی زنان نيك در قرآن كيست ؟همسر فرعون
5. قرآن كريم در چه سوره ای به دو نصف تقسيم می گردد ؟كهف
6. زشت ترين صدا به نظر قرآن كدام است ؟ صدای خر
7. جملۀ « بِسمِ الله ِ الرَّحمن ِألرَّحيم » چند بار در قرآن ذكر شده است ؟ 114بار
8. منظور از «رِحلـَةألشِّتاءِ» در قرآن چيست ؟ كوچ زمستانی
9. سوره هايی كه با «حم» شروع می شوند چه نام دارند ؟ حواميم
10. نامی است برای دو سورۀ «فَلـَق» و «ناس» ؟ مُعَوَّذَتَين
ادب
آدم زاد اگــــــر بـی ادب است آدم نـيست
فرق درجسم بنی آدم وحيـوان ادب است
بی ادب را به سـماوات و لقـا منزل نيست
به سمـــــاوات لـقا مـنزل مردان ادب است
تـــو كه چنـد روز در اين خانه سرا مهمانی
با ادب باش كه خاصيّت مهمـان ادب است
كـــردم از عقل سؤال كه بگـو ايمان چيست
عقل درگوش دلم گفت كه ايمان ادب است
چشم عـبرت بگشاد جمـله كلام الله را
آيه آيه همـگی معنی قـــرآن ادب است
كتاب «محمّد پيامبري كه از نو بايد شناخت»اثر گرانقدر دانشمند مسيحي « كونستان ويرژيل گيورگيو »
تهيه كننده : معروف آشنا
دانستني هايي از كودكي پيامبر أعظم
*يكی از علل توصيه قرآن نسبت به ايتام و مساكين يتيم ، رنجبر بودن پيامبر در كودكی است .
* ابوطالب به خاطر تنگدستی وعائله مندی به سختی می توانست امرار معاش كند به همين خاطر محمّد (ص) 8 ساله در حاليكه اطفال ديگر اوقات خود را با بازی پر می كردند ، مجبور شد در خا نه عمويش با چوپاني گله در گرماي تابستان عربستان برای تامين معاش خود كار كند .
*صحرا برای انديشه كردن و درخود فرو رفتن بهترين مكان است ، مذاهب بزرگ ازاين جهت از صحراهاي گرم به وجودآمدكه صاحبان اديان مجال زياد داشتند كه در آن صحاری وسيع درباره خداوند و راز خلقت وتكاليف سرنوشت بشر فكر كنند.
وسعت و سكوت صحراهای عربستان سبب توسعه فكر و تقويت انديشه می شود . درصحراهای گرم عربستان ومشرق نزديك هر كس كه دم از عقيده ای می زد بدان مؤمن بود واهل ريا نبودند وآن عقيده را برای امور دنيوی نمی خواستند .
قاعده كلّی اين است كه اطفال يتيم قبل از كودكان ديگر دارای رشد عقلی می شوند . پسر يتيم كه از هشت سالگی مجبور است كار كند ونان بخورد كه جز به خود به هيچ كس نبايد اتّكا داشته باشد احساس مسؤليّت محمد طوری بود كه ابوطالب تصميم گرفت در 12 سالگی او را باخود به تجارت ببرد در زندگی اعراب زندگی انفرادی مفهومي نداشت ، رئيس قبيله در قبيله ی خود يك پادشاه بود ولی غير از شتر تجمّل ديگري نداشت و شتر در زندگی قبايل دهگانه قريش و ساير قبايل عرب علاوه بر جنبه اقتصادی از علائم اصلي نجابت واصالت بود .
عرب باديه همانطور كه فكر می كرد حرف می زد و بين بيان وانديشه او تفاوت وجود نداشت .
*حضرت عبدالله دهمين پسر عبدالمطلّب آنچنان زيبا بودكه در روايت است وقتی با آمنه ازدواج كرد 200 دختر جوان وباكره قريش از اندوه مردند!
عبدالمطلّب يك حنيف بود يعنی خداوند واقعی و خالق آسمان و زمين را جستجو می كرد .
*حريم يعنی منطقه و كعبه مكانی بود به اصطلاح ما چون يك منطقه بی طرف و به همين جهت آنرا حرم
می خواندند و دو خصم خونين وقتی وارد حرم می شدند مجبور بودند موقّتاً خصومت را فراموش كنند.
در كعبه سيصد و شصت بت وجود داشت و هر طايفه در آنجا خدای خود را كه محوطه ای مشخص داشت
می پرستيد.
چون مكّه به دريای احمر نزديك بود سكنه ی آنجا جانوران دريايی از جمله كوسه را می شناختند ونام كوسه را بر خود می گذاشتند وقريش يعنی كوسه كوچك!
*ابرهه تصميم گرفت برای اينكه مركز تجارت بين المللی را از مكه به شهر صنعا (واقع در جنوب عربستان) منتقل كند يك كعبه امّا به شكل كليسا (چون خود عيسوی بود) بسازد.
*عرب نتوانست معماری و مجسمه سازی و نقاشی كند زيرا وسايل كار اين رشته ها را نداشتند امّا سخنوری در قالب شاعری ، يگانه گنجينه ملّی عرب بود ، شاعر در جاهای ديگر فقط يك اديب بود امّا در عربستان يك پزشك ، روحانی و يك دانشمند بود و برای جمع آوری علوم آنجا بايد اشعار آن شعرا را مطالعه كرد . عرب در هنگام تأثّر اشعار (زهير) ، به وقت وحشت اشعار (نابغه) در موقع خشم اشعار (اعشی) و در زمان حمله، اشعار (عنتره) را بر زبان می آورد و منتخب اشعار در بازار مكاره معلّق می شد .
دانستني هايي از جواني پيامبر أعظم
محمّد(ص) واجد تمام صفات يك عرب باديه بود منهای صفت های بد او !
محمّد قبل از بعثت با تشكيل سپاه كوچك حلف الفضول توانست در وضع حقوقی وجزائی قبايل عرب انقلابی به وجود آورده و راه را برای كاهش جنگهای قبيله ای هموار كرد.
چند دليل برای نبوغ استثنايی پيامبر قبل از بعثت :
1ـ پيمان حلف الفضول 2ـ نصب حجرالأ سود 3ـ تجارت های پرسود برای بازرگانان .
محمّد طوری كلمات را با تأنّی أدا می نمود كه می توانستند حروف كلمه هايی را كه بر زبان می آورد بشمارند به همين خاطر با نفوذ كلام آنچه می گفت در ذهن شنونده می نشست و فراموش نمی كرد.
ازدواج با خديجه
* در دوران جاهليّت حضرت خديجه به امّ هند (شاه زن ) مشهور بود.
پيامبر در دوران جاهليت به «امين» و خديجه به «طاهره» ملقّب بود ، خديجه قبل از رسالت 15 سال و بعد از آن 10 سال با پيامبر زندگي كرد .
خديجه ، مسيره را برای محافظت بيشتر مال التّجاره اش و شناخت بيشتر پيامبر به همراه كاروان پيامبر به شام
می فرستاد كه معجزه سايه ابر بر بالاي سر پيامبر و سوگند نخوردن ايشان در معا مله ، به خديجه گزارش داد.
خديجه پس از گماشتن ميسره به تفقّد از اخلاق و رفتار حضرت محمّد در سفرهاي تجاري شام به آن حضرت علاقمند شده و شخصي را نزد او فرستاد و به او گفت : « پسر عموي عزيزم ! به خاطر خويشاوندي با تو و امانتداري تو و راست گفتاري تو علاقمند به تو شده ام » .
* عبدالله بن عباس نقل كرده است كه پيغمبر (ص) چهار خط بر روی زمين كشيدند وفرمودند می دانيد اينها چه كسانی هستند؟ گفتند خدا وپيغمبرش بهتر می دانند ، فرمود :
نيكو ترين زنان جهان چهار نفرند : مريم دختر عمران ،آسيه دخترمزاحم ، خديجه دختر خويلد و فاطمه دختر من!
فاطمه در روز تعمير خانه كعبه (موقع نصب حجر الاسود) متولّد شد .
خديجه مربی دو مرد بزرگ است : حضرت علي بن ابیطالب و حضرت زيد بن حارث .
فقط خديجه و زينب بنت خزيمه در زمان حيات پيامبر از دنيا رفته اند .
* محمّد كه به خاطر ازدواج با خديجه ازتهيدستی رهائي يافت تا روزی كه زند ه بود می كو شيد به تهیدستان كمك كند .
مادران مؤمنان
پيامبر درباره امّ رمّان ، مادر حضرت عائشه و همسر حضرت ابوبكر صديق ( مادر زن پيامبر اسلام ) فرمود : اگر كسی می خواهد كه يكی از حوريان بهشت را مشاهده كند اين زن را ببيند !
يكی از فلسفه های ازدواج پيامبر با مادرمان عائشه اين بود كه كلاس تعليم و تربيت پيامبر به عنوان معلّمی كامل در آينده ، الگوی مردان و زنان مؤمن شود .
در سال عام الحزن كه كفّار در انتظار افول و شكست اسلام بودند براي ادامه استحكام آن ، پيمان خويشاوندي با حضرت ابوبكر را (به خاطر ازدواج با دخترش عائشه)برقرار نمود.
بعد از عائشه براي ايجاد مساوات در توجّه به شيخين با حفصه دختر حضرت عمر ازدواج فرمود و بخاطر همان حكمت دختران خويش را به عقد صهرين درآورد .
بعد از حفصه با زينب بنت خزيمه ازدواج نمود .
2110 حديث پيامبردر صحاح سته از زبان عائشه، 65 حديث از زبان رمله و 46حديث اززبان ميمونه نقل شده است.
امّ حبيبه (رمله) در سن 70 سا لگی ، امّ سلمه در سن 84 سالگي ، زينب دختر خزيمه در سن 30 سالگي،جويريه در سن 70 سالگي ، حضرت خديجه در سن 65 سالگی و حضرت عائشه در سن 68 سالگی وفات كرده اند .
مقوقس پادشاه قبطيان مصر پس از دريافت نامه پيامبر با احترام فراوان به آن ، ماريه و سيرين ، دوكنيز خود را به عنوان هديه براي پيامبر مي فرستد .
اوّلين فرزند پيامبر ، زينب وآخرين فرزندش ابراهيم بوده است .
زينب با ابوعاص (پسرخاله اش) ازدواج كرد وحضرت عثمان ابتدا با رقيّه و بعد از وفات او با خواهرش ، امّ كلثوم ازدواج كرد .
رقيّه و امّ كلثوم ابتدا با دو پسر ابولهب (عتبه و عتيبه) ازدواج كردند ، امّا به خاطر ظهور اسلام آنها را طلاق دادند.
اوّلين نوزادي كه از مسلمانان مهاجر بعد از هجرت به مدينه از مادر متولّد شد ، عبدالله پسر أسماء بنت ابوبكر صديق (رض) بود .
اوّلين شهيد صدر اسلام سميّه دختر خباب است .
امّ سليم به ابوطلحه كه به خواستگاريش آمده بود گفت : مهريه ي من مسلمان شدن تو باشد .
پيامبر واقعه ي تاريخي أسراء و معراج را در خانه أمّ هاني( فاخته) بنت ابوطالب عموزاده ي پيامبر تجربه كرد .
پيامبر خدا بخاطر نياز شديد اسلام به ابَرمرداني چون حضرت عمر براي تسليم شدن آن حضرت دعاكرده است :
«أللّهمَّ أعزِّ الإسلامَ بِأحَدِ العُمَرَين»
پيامبر فرمود : خداوند در ميان اهل آسمان مرا با جبرئيل و ميكائيل و در ميان اهل زمين مرا با ابوبكر و عمر ياري فرمود .
فرشته هاي الهي در آسمان به مسلمان شدن حضرت عمر بشارت دادند !
* يگانه تجمّل محمّد (ص) مثل عبادت تمام اعراب مصرف عطر بود ، تا قبل از دستگاه بنی اميه در زندگی پيامبر و خلفايش اثری ازتجمل ديده نمی شد .
عرب باديه چنان با خوی شترانش گرفته كه انسان نمی تواند بفهمد كه شكيبايی شتر بيشتر است يا او .
محمّد تا روزی كه حيات داشت فقط يك غذا می خورد و معتقد بود كه برای سير شدن يك طعام كافی است
(يا خرما يا نان ) و ديگری اسراف است.
بجز فاطمه ، دختران پيامبر دارای فرزند نشدند .
بعثت پيامبر عظيم ألشّأن اسلام
فقط كسی كه زبان عربی می داند حال و هوای شنيدن آيات خدا را درك می كند .
[ك. و. گيورگيو ( مؤلّف ) : ] من به مسلما ن هاتهنيت می گويم كه در مبدأ دين آن ها كسب معرفت اين قدر
با اهميت تلقی شده و يك عده از علمای مسلمان در گذشته به اتّكا ی همين سوره (علق) علم را از واجبات دين می دانستند .
پس از نزول اوّلين سوره (علق) سه سال پيامبر به انتظار ديدار دوباره و برای عبادت به غارحرا می رفت ، امّا وحی درآن مدّت متوقّف بود كه به آن دوره «فترت» مي گويند يكي از حكمت هاي آن ، كسب آمادگی برای مسؤليّت ها ی بعدی بود .
در دوره فترت ، محمّد يك نبی بود (دوره نبوت) و با نزول دوّمين سوره (والضُّحی) رسالت او شروع شد .
سوره والضُّحی پس از سه سال اندوه پيامبر از ترديد و قطع صدای دوست با آياتی شادی بخش نازل شد كه خداوند سوگند فرمود كه او را رها نكرده است .
در رسالت محمّد چيزهايی ديده می شود كه از نظر يك ناظر بی طرف خيلی جالب توجّه است ، رسالت محمّد ، فقط يك رسالت دينی نبود بلكه يك نهضت اجتماعی واقتصادی در سرزميني مثل عربستان در چهارده قرن قبل از اين با آن رسوم وشعائر واقعه ای فوق العاده بوده است.
در جهان هيچ دينی را نمی توان يافت كه با اين سرعت (غلبه بر سه امپراتوری در كمتر از نيم قرن )توسعه به هم رسانيده باشد واگر قوانين محمّد (ص) فقط مذهبی بود اسلام با آن سرعت وسعت نمی يافت .
ترديدی وجود ندارد كه يكی از هدفهای محمّد(ص) وحدت نوح بشر درجامعه اسلامی بوده و به همين جهت خداوند اساس دين او را بر ملّت ابراهيم گذاشت( كه نه يهودی بود نه مسيحی بلكه حنيف بود) تا اينكه ملل يهود و مسيحی نيز دين او را بپذيرند .
راه طبيعی وعقلائي نزول قرآن همان بود كه به تدريج نازل شود تا اعراب باديه رفته رفته با آن مأنوس شوند و يكباره گيج و سردرگم نشوند و ما هم در قرن بيستم ميلادی با يك حكومت تازه به مرور كنار می آييم چه برسد به چهارده قرن قبل ، آن هم بين اعراب باديه !
عا ئشه اولين كسی است كه با دين اسلام قدم به جهان گذاشت ، زيرا پدرش (ابوبكر) مسلمان بود .

